Over #hashtags en retweets

Hoog tijd voor een nieuwe bekentenis: ik ben het perfecte voorbeeld van een rasechte Twitter-leek. Verder dan een vage omschrijving van het begrip tweet rijkt mijn Twitter-vocabulaire niet. Maar nu is het gedaan, ik spring in het duister, ik stap in het onbekende: ik creëer mijn eigen Twitteraccount. Snel gebeurd. Nu eens zien of de wondere wereld van de twitteraars ook mij kan bekoren, en vooral, of mijn account ook een meerwaarde zal blijken in mijn leventje als journaliste-in-spe. Hallo @Twitter?

Twitter als nieuwsbron

0 tweets, 1 volgend, 0 volgers. Zo staan de zaken er op dit moment voor. Nee, ik kan niet meteen een antwoord verzinnen op “Wat houdt je bezig?” (laat staan een antwoord dat andere mensen – mijn toekomstige volgers –  zou interesseren), dus ik wacht nog even met tweeten. Ik ben wel al – net als zo’n 66000 andere Twitteraars – officieel volger van VRT deredactie (al is het maar omdat dat me werd aangeraden toen ik voor het eerst op mijn Twitterstartpagina terechtkwam). Op deze manier blijf ik natuurlijk op een gemakkelijke manier op de hoogte van het meest verse nieuws. Ik zou echter ook gewoon vrienden kunnen worden met individuele personen, die dan berichten die zij interessant vinden retweeten (“The act of forwarding another user’s Tweet to all of your followers”). Twitter is dus een snelle manier om in contact te komen met het nieuws, maar is dit alles wel zo betrouwbaar?

Freelance- journalist Matt Burgess merkt terecht op: “There is nothing easier than pressing a retweet button and sending a message to followers without checking the facts behind it”. Inderdaad: met 1 muisklik is mijn eerste (re)tweet nu ook al een feit (en ik heb niet gecheckt of het wel correct was…). Op deze manier kunnen foute berichten natuurlijk in no time de wereld veroveren, zie bijvoorbeeld dit bericht op Twitter:

Deze onschuldige tweet heeft uiteindelijk geleid tot grote paniek, door ontelbare keren geretweet worden:

“a photo shoot in Oxford Street, central London, was misreported on the social network as a gunman shooting. Within minutes there were hundred of retweets flying around London about the shooting, causing a widespread panic and wasting the time, money and resources of the MET.

Het waarachtig achten van foute tweets heeft volgens recent onderzoek onder meer te maken met het feit dat online gebruikers de aanwijzingen missen, die ze wel in het echte leven hebben, om de geloofwaardigheid van informatie in de schatten. Toch is het noodzakelijk niet zomaar alle tweets te geloven, maar kritisch om te gaan met de bronnen (ja, ik val in herhaling…). Eén Twittertip kan ik je alvast meegeven: “Among several other features, credible news are propagated through authors that have previously written a large number of messages, originate at a single or a few users in the network, and have many re-posts”. Maar blijf voorzichtig!

Twitter steekt een handje toe

“we know Twitter is a tool all journalists can use to find sources faster, tell stories better, and build a bigger audience for their work”.

Twitter zelf is er alvast van overtuigd dat de microblogsite een meerwaarde kan zijn in het leven van de journalist, en heeft dan ook verschillende tools om ons het werk gemakkelijker te maken. Ook via andere kanalen wordt het ons aangeraden een account op te stellen. Zo sprak onlangs nog een professor uit mijn studierichting zijn goedkeuring uit over het medium, en ook iemand als David Haakman, chef NRC Digitaal, antwoordt op de vraag naar zijn advies voor journalisten die nog niets met Twitter doen:

“Ga het gebruiken. Het is zonde als je zo’n goede nieuwsbron niet inzet. Er zijn zoveel specialisten aanwezig. Ook is het nuttig om als journalist zelf vertegenwoordigd te zijn op Twitter. Laat jezelf zien als expert.”

Toch blijkt uit onderzoek dat journalisten-in-spe – hoewel ze weten dat het een nuttige tool kan zijn – toch nog niet zo handig gebruik maken van sociale media:

“Our study suggests that while the vast majority of students have some engagement with social media, particularly social networking, and are aware that it can be a powerful tool for journalists, they are still not entirely comfortable with its techniques and they are not experimenting with social media as a production platform as much as we first thought. In short, it appears that they do not have command of professional fluency with social media tools.”

Rondvraag bij mijn collega-studenten journalistiek bevestigt deze bevindingen min of meer: daar waar – op één uitzondering na, nl. ondergetekende – iedereen in mijn klasgroep een Facebook-account bezit, zijn slechts enkelen actief op Twitter. Deze facebookers gebruiken hun account toch vooral voor sociale doeleinden: in contact blijven met vrienden, foto’s uploaden, op de hoogte blijven van evenementen enz. Maar ik ben er zeker van dat stilaan meer van mijn collega-studenten sociale media als een meerwaarde voor hun journalistieke carrière zullen zien. Ik heb alvast een kleine stap in de goede richting gezet…

Ohja, voel je vrij om mijn eerste volger te worden, al kan ik niet garanderen dat babsbemel  op dit moment al veel tweets de wijde wereld in zal sturen…

Toch nog geen rasechte twitteraar, dus.

#AtleastItried.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: