In Google we trust

Ik googel, jij googelt, wij googelen. Of hoe een zoekmachine kan uitgroeien tot een werkwoord. Vorig decennium drong googelen stilaan onze woordenschat binnen, tot het tenslotte werd opgenomen in Van Dale. Het Amerikaanse bedrijf Google was het echter niet eens met de gangbare uitleg ‘zoeken op het internet’: “Het is voor ons belangrijk dat we ons merk beschermen. Als mensen spreken over googelen, willen we zeker weten dat ze bedoelen zoeken met Google en niet met een andere zoekmachine”. Google mag wat mij betreft op zijn beide oren slapen: ik gebruik het werkwoord enkel met betrekking tot deze specifieke zoekmachine. Wat de Nederlandse taalgebruiker ook exact mag bedoelen met het werkwoord, één ding is zeker: “Google dominates the World Wide Web“. Google
Search, Google Images, Google Maps, Google Chrome, Google Books, Google Earth, Google Scholar… Hebben we hier te maken met een set van handige tools of met een selectieve alleenheerser?

Het nut van Google – information overload

Wie slaat er dezer dagen nog letterlijk een encyclopedie of woordenboek open? Slechts een enkeling. En waarom zouden we ook? Het internet herbergt een enorme hoeveelheid aan informatie, die eender waar en eender wanneer beschikbaar is. Maar er is ook een keerzijde aan de medaille:  zoeken op het internet wordt meer en meer een zoektocht naar een speld in een steeds groter wordende hooiberg (de hoeveelheid aan informatie zal elke twee jaar verdubbelen!). Men spreekt in deze context vaak van information overload: “information received at such a rapid rate that it cannot be assimilated, an excess can lead to information saturation. When this occurs, less attention is paid to each message and thus less information is received..”. De Amerikaanse schrijver Nicholas Carr maakt op zijn blog een onderscheid tussen twee vormen van information overload: situational overload en ambient overload. Dit tweede type omschrijft Carr als volgt:

We experience ambient overload when we’re surrounded by so much information that is of immediate interest to us that we feel overwhelmed by the neverending pressure of trying to keep up with it all. We keep clicking links, keep hitting the refresh key, keep opening new tabs, keep checking email in-boxes and RSS feeds, keep scanning Amazon and Netflix recommendations – and yet the pile of interesting information never shrinks.

Het is deze ambient overload die ons het meeste stoort, situational overload wordt nog min of meer opgelost door filters:

The introduction of indexes and concordances – made possible by the earlier invention of alphabetization – helped solve the problem with books. Card catalogues and the Dewey decimal system helped solve the problem with libraries. Train and boat schedules helped solve the problem with transport. The Reader’s Guide to Periodicals helped solve the problem with magazines. And search engines and other computerized navigational and organizational tools have helped solve the problem with online databases.

De internetgebruiker heeft dus iets of iemand nodig die een eerste selectie maakt in de grote hoop van informatie die het internet is. De Amerikaanse schrijver Clay Shirky zei op een technologie-conferentie in 2008 (en hij heeft wel een punt): It’s not information overload. It’s filter failure.” De internetgebruiker heeft nood aan handige tools die de overvloed aan informatie filteren: “The growth of net contents, helped by the low communicative access barriers, makes the selection of relevant content necessary”.  En dat heeft zoekmachine Google goed begrepen: “Google’s mission is to organize the world’s information and make it universally accessible and useful.”

The Googlization of Everything

Zoekmachines zijn dus – zo stelt Bernhard Rieder instituties geworden: “the interactive mapmakers that chart the unstructured geography of the vast data environment that is the Web”. De marktleider in het veld is Google, die – naast de welbekende Google Search – een “variety of services and for people and businesses “ verschaft:

In het boek The Googlization of Everything (And Why We Should Worry) waarschuwt Siva Vaidhyanathan ons echter: “Because we focus so much on the miracles of Google, we are often too blind to the ways in which Google exerts control over its domain”. Op welke manier maakt de zoekmachine bijvoorbeeld zijn selectie? Google zelf zegt nooit betaald te worden om sites op te nemen of bepaalde posities te geven in de zoekresultaten, maar ze baseren zich daarentegen op bepaalde algoritmes:

Today our algorithms rely on more than 200 unique signals, some of which you’d expect, like how often the search terms occur on the webpage, if they appear in the title or whether synonyms of the search terms occur o.n the page.Google has invented many innovations in search to improve the answers you find. The first and most well known is PageRank, named for Larry Page (Google’s co-founder and CEO). PageRank works by counting the number and quality of links to a page to determine a rough estimate of how important the website is. The underlying assumption is that more important websites are likely to receive more links from other websites.

Bepaalde websites komen hierdoor echter nooit aan de oppervlakte en zijn vooreeuwig gedoemd te behoren tot wat men noemt deep web of hidden web.  In deze context spreekt Siva Vaidhyanathan dus van googlization. Hij legt uit dat doordat Google de macht heeft te beslissen welke sites vaak bekeken worden en welke niet, het een bepaalde standaard geïntroduceerd heeft op het Internet (vb. pornografische sites worden zo vaak mogelijk vermeden): “Google has ensured that the Web is a calmer, friendlier, less controversial and frightening medium-as long as one uses Google to navigate it”. Let zeker op de laatste zeven woorden van dit citaat: zonder het gebruik van Google blijft het zoeken naar een speld in een hooiberg…

Ok, Google heeft de macht in handen, maar ik heb geen idee hoe ik zonder zoekmachine mijn weg zou moeten vinden in die oceaan van informatie…

Allez, om toch maar af te sluiten met een bekentenis (noem het macht der gewoonte): ik googelde zelfs voor het schrijven van deze blog over Google.

Het is officieel: I’m googlized.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: