The Great (Fire)wall of China

Feit: China is geen democratie. Meer nog, China wordt al meer dan 60 jaar bestuurd door een communistische partij (de CCP). En deze houdt toezicht op alles: “Boeken, tijdschriften, tv- en radioprogramma’s, film, theater, videogames, sms-verkeer en websites”. De Chinese maatschappij in goede banen leiden, heet dat dan:

“Laws and regulations clearly prohibit the spread of information that contains content subverting state power, undermining national unity [or] infringing upon national honour and interests”

Censuur, dus. En daar ontsnappen de nieuwe media natuurlijk niet aan. Om het met de woorden van de Chinese autoriteiten zelf te zeggen: “Within Chinese territory the internet is under the jurisdiction of Chinese sovereignty. The internet sovereignty of China should be respected and protected” Officieel beschermen de communistische leiders de Chinese burger tegen de gevaren van pornografie, maar dat is natuurlijk niet de echte reden.

Valt de vrijheid die het internet – en de nieuwe media in het bijzonder – met zich meebrengt, te genieten onder het alziende oog van de Chinese autoriteiten?

The Golden Shield

In 1998 starten de Chinese autoriteiten met “the Golden Shield Project”, in het Westen beter bekend als “The Great Firewall of China”. Het systeem heeft een dubbele functie: “Not only does the Golden Shield Project act as a censor but it also monitors all online activity in and out of China”. Big Brother, zeg maar. Volgens de Californiër Josh Ong is Chinese muur als metafoor eigenlijk niet de beste keuze, aangezien het Chinese internet eerder een semidoorlaatbaar membraan is: het één wordt geaccepteerd, het ander geblokkeerd. De censuur gebeurd op verschillende niveaus. Enerzijds zijn er bepaalde woorden die niet aanvaard worden. Zo zal een Chinees de Dalaï Lama niet kunnen wikipediaën (of is het wikipedia-en?) en zo maakte de Chinese autoriteiten het de internetsurfer eerder dit jaar onmogelijk informatie te zoeken over de blinde mensenrechtenactivist Cheng Guangcheng:

Op de Chinese variant van Twitter, Weibo, werd al snel druk gespeculeerd over de verblijfplaats van Chen. Maar veel zoektermen werden al even snel verboden. ‘Chen’, ‘blinde man’, ‘ambassade’; tikte een internetter deze woorden in, dan kwam de mededeling tevoorschijn: ‘Gezien de geldende wetten en beleidsregels, worden de zoekresultaten niet getoond’.

Om er voor te zorgen dat de “verboden” zoektermen geen resultaten opleveren, worden de Chinese websites ook verwacht aan zelfcensuur te doen: “Some websites admit to self-censorship by displaying a certain message when searching for certain keywords […]:In accordance with relevant laws, regulations and policies, some search results were not displayed.

Anderzijds zijn er volledige websites die niet toegankelijk zijn voor de Chinese internetgebruiker (check deze site om zelf te testen of een webpagina al dan niet bereikbaar is in China), zoals Facebook of Twitter. De Chinese autoriteiten laten wel eigen “klonen” van deze Westerse modellen toe, zoals respectievelijk Renren en Weibo (ga maar eens kijken, de visuele overeenkomsten zijn opvallend!): “Certain pages are blocked; some services are so slow that they are actually rendered useless (Gmail is one good example). People choose local alternatives simply because they work better and have the same functionality”. Op die manier hebben die 1.343.239.923 inwoners ook toegang tot de nieuwe media, al zijn ze toch niet zomaar te vergelijken met de Westerse modellen: “When we mention social media in the west, it’s about decentralized information, […] When Weibo came to China, it was decentralized content but centralized server and control, so Weibo is not the same social media as we see in the west.

Rond de muur heen

Wie niet door de muur kan – of door het semidoorlaatbare membraan –, maar wel graag aan de andere kant wil geraken, kan er natuurlijk altijd nog omheen. Er bestaan verschillende methoden om toch op verboden sites te geraken, zonder de kans te lopen om betrapt te worden door de Chinese waakhonden: Proxy Servers, Virtual Private Networks (VPR), Tor… Allemaal Chinees voor mij (ik beken: geen technische knobbel), maar wil je er toch graag wat meer over weten, klik dan hier.

Ok, de muur omzeilen is mogelijk, maar het is eigenlijk gewoon tijd om die muur neer te halen! En hier deel ik in de mening van een groot aantal wereldburgers (dat hoop ik althans): vrijheid van meningsuiting is een basisrecht. Zie bijvoorbeeld de actie die Amnesty International in oktober voerde in de Vlaamse bibliotheken: 10 dagen lang werden de boeken van 11 Vlaamse schrijvers uit de rekken gehaald wegens ‘ aanstootgevend’: “De censuuractie in de Vlaamse bibliotheken wil u aan den lijve doen ondervinden wat vrije meningsuiting betekent en hoopt u te kunnen overtuigen om samen met Amnesty International de strijd aan te gaan tegen repressie en censuur.” Tijd voor verandering! Google-topman Eric Schmidt is er alvast van overtuigd dat die verandering er wel zal komen: “Technology and information penetration in China will eventually force the Great Firewall of China to crumble and even lead to the political opening of the Chinese system”.

 

Ik kan hier in mijn Belgenlandje met een gerust hart bloggen, facebooken, sms’en, googlen en wikipediaën (of wikipedia-en?).

En zo hoort het.

Sloop die muur!

再见

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: