Ik blog, dus ik ben (een journalist)

Vier maanden bloggen (toegegeven, er waren tijden dat het hier vrij stil was). Vier maanden onderwerpen uitspinnen (het ene al boeiender dan het andere). Vier maanden bronnen raadplegen (de ene al academischer dan de andere). Vier maanden catchy titels verzinnen (toegegeven, sommige mogen er best wel wezen). Feit 1: ik mag mijzelf een blogger noemen. Twijfel: mag ik mijzelf een journalist noemen? Feit 2: er woeden hevige discussies in het land der journalisten (en ver daarbuiten). Is een blogger een journalist?

Iedereen journalist

In ons Belgenlandje mag iedereen zich journalist noemen, ongeacht studie, voorkennis of vast beroep (bij dokters ligt de zaak – gelukkig – helemaal anders). De wet zal ons dus geen verlossend antwoord kunnen bieden op onze prangende vraag. Daar waar het onderscheid tussen een journalist en geen journalist waarschijnlijk nog relatief duidelijk was, heeft de opkomst van de nieuwe media heel wat twijfel met zich meegebracht. Iedereen zit op Facebook (ok, buiten een enkeling als ik), iedereen post Youtube-filmpjes (ok, buiten een enkeling als ik), iedereen twittert (zelfs een enkeling als ik) en… iedereen blogt. Maar niet iedereen is een journalist.

Laat ik beginnen met te wijzen op het onderscheid tussen wat we persoonlijke en professionele blogs kunnen noemen: zeggen wat mijn hond vandaag gegeten heeft en dit illustreren met een foto, kan bezwaarlijk journalistiek genoemd worden. Maar grenzen trekken is nooit gemakkelijk. Professor Jos Huypens, oud-redacteur van de Gazet van Antwerpen, verwoordt het onderscheid als volgt: “De notie publiciteit in de betekenis van openbaarheid moet aanwezig zijn.” Dit helpt ons natuurlijk geen stap vooruit, aangezien publiciteit en openbaarheid zowat de basiskenmerken van de nieuwe media zijn. Wat maakt een blog dan professioneel? De schrijfstijl? Subjectief selectiecriterium. Het onderwerp? Subjectief.

Zoals ik in mijn vorige blogbericht al zei, worden objectiviteit en onpartijdigheid door de modale mens nog steeds tot de basiskenmerken van een goede journalist gerekend. Dit wil echter niet zeggen dat meningen geen plaats hebben in journalistiek werk, maar het verschil moet duidelijk zijn: “De journalist maakt voldoende het onderscheid tussen zijn feitelijke berichtgeving en zijn commentaar duidelijk voor het publiek” (aldus de Journalistieke code). En bloggers zijn hier veel vrijer in, “much freer in their ability to analyse general content than journalists or regular run of the mill producers.” Maar een column of een opiniestuk in een krant wordt toch ook tot het journalistieke werk gerekend?

Uit het blogbericht over personal branding werd reeds duidelijk dat een blog deel kan zijn (of zelfs noodzakelijkerwijs is) van iemands journalistieke werk:

Voor de meeste journalisten vormen ze een verlengstuk van het dagelijkse werk, op een blog zijn ze vrijer en hebben ze meer ruimte voor hun verhaal te doen. Maar andere journalisten gebruiken het voor nieuws te brengen over een vakgebied waarop zij gespecialiseerd zijn zoals bijvoorbeeld internet.

Op zo’n moment gaat het toch gewoon om journalistiek, lijkt mij. Blogs “als platforms van transparante, persoonlijke journalistiek”.

Wat ben ik nu eigenlijk?

Er zijn evenveel voor- als tegenstanders, net zoals er evenveel voor- als tegenargumenten te vinden zijn (ironisch genoeg zijn daar al talrijke blogs over geschreven). Uitspraken als ‘Oh, how many times will this whole blogger vs. journalist debate come up?” zijn dan ook geen uitzondering. Typ maar eens iets als ‘are bloggers journalists’ in Google, en je ziet wat ik bedoel.

Dat er nog geen consensus bestaat over de kwestie, vindt zijn weg tot in de pers. Zo werd in Gent onlangs een man veroordeeld voor beledigende uitspraken op zijn blog. Volgens die rechter “zijn bloggers ook journalisten, ook als ze geen perskaart hebben”. In Amerika kreeg een vrouw dan weer een enorme geldboete omdat ze lasterlijke beschuldigingen geblogd had en dus – zo oordeelde de rechter – géén journalist was (en bijgevolg geen recht had op bescherming van de zogeheten state shield laws).

Tijd om het debat af te sluiten, en wel met een bekentenis (naar goede gewoonte): ik ga geen antwoord geven op de vraag die dit blogbericht beheerst. Het antwoord hangt namelijk gewoon af van wat jij als journalistiek werk beschouwt. En ik ben er zelf nog niet uit.

Ik ben blogger én journaliste-in-spe, laat ik het daar bij houden.

Tot blogs.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: